Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

Tối nay tan học xong, tôi đi ngang qua bên cạnh hàng rào của một ngôi trường nhỏ gần nhà. Khoảng 6 đứa trẻ đang dùng phấn viết chữ, còn cô giáo thì lặng lẽ xem vở của các em chừng 10 phút; cảnh đó khiến tôi cảm thấy rất ấm áp. Bản thân tôi vẫn chưa hoàn thành bài tập tiếng Hàn, nhưng nhìn các em rồi tôi nghĩ hôm nay dù chỉ 30 phút thôi cũng phải ngồi xuống viết một chút 🙂 Trường học, dù ở đâu, dường như cũng mang lại một nguồn động lực trong trẻo như thế.