ကိုရီးယားရောက်စပိုင်းတုန်းကတော့ လမ်းသွားရင်တောင် စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း တင်းနေသလိုပဲ။ အခုတော့ အလုပ်ပြီးရင် အနီးနား စျေးဆိုင်လေးဝင်၊ ညနေစာအတွက် ပစ္စည်းနည်းနည်းဝယ်ပြီး အိမ်ပြန်တဲ့လမ်းကိုတောင် တော်တော် သဘောကျလာပြီ 😊
ကိုရီးယားရောက်စပိုင်းတုန်းကတော့ လမ်းသွားရင်တောင် စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း တင်းနေသလိုပဲ။ အခုတော့ အလုပ်ပြီးရင် အနီးနား စျေးဆိုင်လေးဝင်၊ ညနေစာအတွက် ပစ္စည်းနည်းနည်းဝယ်ပြီး အိမ်ပြန်တဲ့လမ်းကိုတောင် တော်တော် သဘောကျလာပြီ 😊 အမှိုက်ခွဲပစ်တာ၊ ဘတ်စ်ကားပြောင်းစီးတာ၊ ဆိုင်မှာ ကိုယ်လိုချင်တာလေး ပြောတာတွေက အခုမှ နည်းနည်း သဘာဝကျလာသလို ခံစားရတယ်။ တစ်ခါတလေ ဘာမှထူးထူးခြားခြား မဖြစ်တဲ့နေ့တွေကတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒီမှာ နေသားကျလာပြီလို့ သတိထားမိစေတယ်။
Koreyaga kelganimning boshida, hatto ko'chada yurganimda ham ichimda doim taranglik bo'lardi. Hozir esa ishdan keyin yaqin atrofdagi kichik do'konga kirib, kechki ovqat uchun ozgina mahsulot olib, uyga qaytadigan yo'lni ham ancha yoqtirib qoldim 😊 Axlatni ajratib tashlash, avtobusni almashtirib minish, do'konda xohlagan narsamni aytish kabi ishlar endi biroz tabiiyroq bo'layotgandek tuyuladi. Ba'zan hech qanday alohida voqea bo'lmagan kunlar ham o'zimga bu yerda ko'nikib qolganimni sezdiradi.