Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

Bugun kechqurun darsdan chiqib, uyim yaqinidagi kichik maktab hovlisining yonidan o‘tib ketdim. Taxminan 6 nafar bola bo‘r bilan harf yozayotgan edi, o‘qituvchisi esa ularning daftarlarini qariyb 10 daqiqa davomida sokinlik bilan ko‘zdan kechirib turardi — bu juda iliq tuyuldi. O‘zim koreys tili uy vazifamni hali tugatmagan bo‘lsam ham, ularni ko‘rib bugun hech bo‘lmaganda 30 daqiqa o‘tirib yozaman deb o‘yladim 🙂 Maktab degan joy qayerda bo‘lishidan qat’i nazar, shunday pokiza ilhom beradi ekan.