Today I finished my stay extension visit, and it felt weirdly peaceful afterward 🙂
Today I finished my stay extension visit, and it felt weirdly peaceful afterward 🙂 I didn’t tell my family before going because any visa-related topic makes them worry too much, even when it is just normal paperwork. I just made a simple order for myself: check the appointment, collect the company papers, put everything in one folder, and take a quiet half-day from work. Nothing dramatic happened, but I wanted to share because sometimes the small adult-life things in Korea feel big when you handle them alone.
Bugun men yashash muddatini uzaytirish bo‘yicha borib keldim, va undan keyin g‘alati tarzda xotirjam bo‘lib qoldim 🙂 Men borishdan oldin oilamga aytmadim, chunki viza bilan bog‘liq har qanday mavzu ularni juda xavotirga soladi, hatto bu shunchaki oddiy hujjatbozlik bo‘lsa ham. Men o‘zim uchun shunchaki oddiy tartib tuzdim: uchrashuvni tekshirish, kompaniya hujjatlarini yig‘ish, hammasini bitta papkaga solish va ishdan sokin yarim kunlik tanaffus olish. Hech qanday dramatik narsa bo‘lmadi, lekin baribir ulashgim keldi, chunki ba’zan Koreyadagi hayotning kichik kattalarcha ishlari ularni yolg‘iz o‘zing hal qilganingda kattadek tuyuladi.