Өнөөдөр тэнгэр цэлмээд сургуулийн зам хүртэл арай зөөлөн санагдлаа. Гэхдээ маргааш Солонгос хэлний хичээл дээр жижигхэн илтгэл хийх ёстой болоод, дотор минь цаасан шувуу салхинд хийсэх шиг тогтворгүй байна 😅 Үгээ буруу хэлчих вий, ангийнхан инээчих вий гэж бодоод давтсан ч толгой хоосроод байна. Ийм үед та нар яаж өөрийгөө тайвшруулж, алдаанаас айхгүй ярьж сурсан бэ?
Өнөөдөр тэнгэр цэлмээд сургуулийн зам хүртэл арай зөөлөн санагдлаа. Гэхдээ маргааш Солонгос хэлний хичээл дээр жижигхэн илтгэл хийх ёстой болоод, дотор минь цаасан шувуу салхинд хийсэх шиг тогтворгүй байна 😅 Үгээ буруу хэлчих вий, ангийнхан инээчих вий гэж бодоод давтсан ч толгой хоосроод байна. Ийм үед та нар яаж өөрийгөө тайвшруулж, алдаанаас айхгүй ярьж сурсан бэ?
วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส และทางไปโรงเรียนก็ดูอ่อนโยนขึ้นนิดหน่อย แต่พรุ่งนี้ฉันต้องทำพรีเซนต์เล็ก ๆ ในคาบภาษาเกาหลี เลยรู้สึกไม่มั่นคงในใจเหมือนว่าวกระดาษที่ปลิวไปตามลม 😅 กลัวจะพูดผิด กลัวเพื่อนในห้องจะหัวเราะ แม้จะท่องซ้อมแล้ว แต่สมองกลับว่างเปล่าไปหมด ช่วงเวลาแบบนี้ พวกคุณทำยังไงถึงจะปลอบใจตัวเองและฝึกพูดโดยไม่กลัวความผิดพลาดได้บ้าง?