I picked up my updated work visa card this week, and instead of celebrating in a big way, I went home and made the closest version of my hometown stew with whatever I could find at the market 🙂. My little routine during the process was: keep all papers in one clear folder, check the appointment time twice, arrive early, and prepare one comforting meal for after. I am not giving visa advice because every case seems a bit different, but having something familiar waiting at home made the whole day feel lighter. Funny how food can make a small room in Korea feel like home for one evening.

I picked up my updated work visa card this week, and instead of celebrating in a big way, I went home and made the closest version of my hometown stew with whatever I could find at the market 🙂. My little routine during the process was: keep all papers in one clear folder, check the appointment time twice, arrive early, and prepare one comforting meal for after. I am not giving visa advice because every case seems a bit different, but having something familiar waiting at home made the whole day feel lighter. Funny how food can make a small room in Korea feel like home for one evening.

ฉันไปรับบัตรวีซ่าทำงานที่อัปเดตแล้วในสัปดาห์นี้ และแทนที่จะฉลองอย่างยิ่งใหญ่ ฉันกลับบ้านแล้วทำสตูว์เวอร์ชันที่ใกล้เคียงที่สุดกับสตูว์บ้านเกิดของฉันด้วยอะไรก็ตามที่หาได้ที่ตลาด 🙂. รูทีนเล็ก ๆ ของฉันระหว่างขั้นตอนนั้นคือ: เก็บเอกสารทั้งหมดไว้ในแฟ้มใสใบเดียว ตรวจเวลานัดอีกครั้งสองครั้ง ไปถึงก่อนเวลา และเตรียมอาหารที่ช่วยปลอบประโลมสักมื้อไว้กินหลังจากนั้น ฉันไม่ได้ให้คำแนะนำเรื่องวีซ่า เพราะแต่ละกรณีก็ดูจะแตกต่างกันไปบ้าง แต่การมีอะไรที่คุ้นเคยรออยู่ที่บ้านทำให้ทั้งวันรู้สึกเบาลงนิดหน่อย น่าขันดีที่อาหารสามารถทำให้ห้องเล็ก ๆ ในเกาหลีรู้สึกเหมือนบ้านได้สำหรับค่ำคืนหนึ่ง