မနေ့က အတန်းဖော်တစ်ယောက်ပြောလို့ မရောက်ဖူးတဲ့ ရပ်ကွက်ဘက်က စာကြည့်တိုက်သေးသေးလေးမှာ ကိုရီးယားစာဖတ်ဝိုင်း သွားတက်ခဲ့ပါတယ်။ လမ်းတွေက မသိသလိုဖြစ်ပေမဲ့ ဆိုင်လေးတွေ၊ ကျောင်းသားတွေ စက်ဘီးစီးသွားတာတွေကြည့်ရင်း စိတ်အေးသွားတယ် 🙂

မနေ့က အတန်းဖော်တစ်ယောက်ပြောလို့ မရောက်ဖူးတဲ့ ရပ်ကွက်ဘက်က စာကြည့်တိုက်သေးသေးလေးမှာ ကိုရီးယားစာဖတ်ဝိုင်း သွားတက်ခဲ့ပါတယ်။ လမ်းတွေက မသိသလိုဖြစ်ပေမဲ့ ဆိုင်လေးတွေ၊ ကျောင်းသားတွေ စက်ဘီးစီးသွားတာတွေကြည့်ရင်း စိတ်အေးသွားတယ် 🙂 အတန်းကလည်း စာအုပ်တစ်ပိုဒ်ဖတ်ပြီး ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ဝါကျကို ပြောပြရတာမျိုးဆိုတော့ ဖိအားမများဘဲ နားလည်လွယ်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ မသိတဲ့နေရာကို စာတစ်ခုပဲအကြောင်းပြပြီး သွားကြည့်တာလည်း နေ့တစ်နေ့ကို အမှတ်တရဖြစ်စေတယ်ထင်ပါတယ်။

เมื่อวานเพราะเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งบอกมา ฉันเลยได้ไปเข้าร่วมวงอ่านภาษาเกาหลีที่ห้องสมุดเล็ก ๆ ในย่านที่ไม่เคยไปมาก่อน ถนนดูไม่คุ้นเลย แต่พอได้มองร้านเล็ก ๆ กับนักเรียนที่ปั่นจักรยานผ่านไปมา ก็รู้สึกใจสงบขึ้น 🙂 คลาสก็เป็นแบบให้อ่านย่อหน้าหนึ่งจากหนังสือ แล้วให้บอกประโยคที่ชอบของตัวเอง เลยไม่ค่อยกดดันและเข้าใจง่าย บางครั้งการไปดูสถานที่ที่ไม่รู้จักเพราะมีแค่เรื่องหนึ่งเป็นเหตุผล ก็ทำให้วันนั้นกลายเป็นความทรงจำที่น่าประทับใจได้เหมือนกันนะ