အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နည်းနည်းကြာလာတော့ နေ့စဉ်သွားလာရတာကိုလည်း အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို ခံစားလာရတယ်။ မနေ့က အလုပ်နားရက်မှာ မြေအောက်ရထားနဲ့ အဆုံးဘက်အထိ တော်တော်ဝေးဝေး စီးသွားကြည့်ခဲ့တာ၊ ပြတင်းပေါက်ကနေ မြို့ပြောင်းသွားတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ စိတ်အေးတယ် 🙂

အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နည်းနည်းကြာလာတော့ နေ့စဉ်သွားလာရတာကိုလည်း အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို ခံစားလာရတယ်။ မနေ့က အလုပ်နားရက်မှာ မြေအောက်ရထားနဲ့ အဆုံးဘက်အထိ တော်တော်ဝေးဝေး စီးသွားကြည့်ခဲ့တာ၊ ပြတင်းပေါက်ကနေ မြို့ပြောင်းသွားတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ စိတ်အေးတယ် 🙂 အလုပ်ဗီဇာကိစ္စတွေ စလုပ်ခါစတုန်းကတော့ ဘာမဆို အနည်းငယ်ကြောက်နေခဲ့ပေမဲ့ အခုလို တစ်ယောက်တည်းလည်း တဖြည်းဖြည်း သွားလာတတ်လာတာကိုပဲ ကိုယ့်အတွက် သေးသေးလေးပေမဲ့ ဝမ်းသာမိတယ်။ ဒီမှာနေတဲ့သူတိုင်းလည်း ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ နေ့စဉ်ဘဝလေးတွေ ဖြတ်သန်းနေရတယ်ထင်ပါတယ်။

พอได้มาทำงานที่เกาหลีด้วยวีซ่าทำงานนานขึ้นนิดหน่อย การเดินทางไปกลับในแต่ละวันก็เริ่มรู้สึกเหมือนเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งไปด้วย เมื่อวานในวันหยุดงาน ฉันลองนั่งรถไฟใต้ดินไปไกลมากจนถึงปลายสาย พอมองดูภาพเมืองที่เปลี่ยนไปจากหน้าต่างก็รู้สึกสงบดี 🙂 ตอนที่เพิ่งเริ่มจัดการเรื่องวีซ่าทำงานใหม่ๆ ฉันค่อนข้างกลัวทุกอย่าง แต่ตอนนี้พอเริ่มเดินทางไปไหนมาไหนคนเดียวได้ทีละนิดก็รู้สึกดีใจกับตัวเอง ถึงจะเป็นเรื่องเล็กๆ ก็ตาม คิดว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็คงกำลังใช้ชีวิตประจำวันของตัวเองกันในแบบของตัวเองเหมือนกัน