Өнөөдөр тэнгэр цэлмээд сургуулийн зам хүртэл арай зөөлөн санагдлаа. Гэхдээ маргааш Солонгос хэлний хичээл дээр жижигхэн илтгэл хийх ёстой болоод, дотор минь цаасан шувуу салхинд хийсэх шиг тогтворгүй байна 😅 Үгээ буруу хэлчих вий, ангийнхан инээчих вий гэж бодоод давтсан ч толгой хоосроод байна. Ийм үед та нар яаж өөрийгөө тайвшруулж, алдаанаас айхгүй ярьж сурсан бэ?
Өнөөдөр тэнгэр цэлмээд сургуулийн зам хүртэл арай зөөлөн санагдлаа. Гэхдээ маргааш Солонгос хэлний хичээл дээр жижигхэн илтгэл хийх ёстой болоод, дотор минь цаасан шувуу салхинд хийсэх шиг тогтворгүй байна 😅 Үгээ буруу хэлчих вий, ангийнхан инээчих вий гэж бодоод давтсан ч толгой хоосроод байна. Ийм үед та нар яаж өөрийгөө тайвшруулж, алдаанаас айхгүй ярьж сурсан бэ?
Сегодня небо было ясным, и дорога до школы казалась чуть мягче. Но завтра на уроке корейского мне нужно сделать небольшое выступление, и внутри у меня всё неустойчиво, будто бумажный змеёк, уносимый ветром 😅 Думаю, вдруг я скажу что-то неправильно, вдруг одноклассники засмеются, и даже после повторения голова словно пустеет. В такие моменты как вы успокаиваете себя и учитесь говорить, не боясь ошибок?