I’ve been in Korea for almost a year now, and lately I noticed my biggest adjustment with work is not really the paycheck, but how quickly the week gets packed.

I’ve been in Korea for almost a year now, and lately I noticed my biggest adjustment with work is not really the paycheck, but how quickly the week gets packed. After work I always think I’ll study Korean, cook properly, maybe meet a friend, but then laundry, grocery shopping, banking stuff, and one tired evening somehow take the whole day 😅 It’s not a complaint, just a funny realization that living alone here made me respect free time so much more. Anyone else started planning small things like rest and meals almost like appointments?

म कोरिया आएको झन्डै एक वर्ष भइसक्यो, र पछिल्ला दिनमा मैले कामतिरको सबैभन्दा ठूलो समायोजन पैसाभन्दा पनि हप्ता कति छिट्टै कामले भरिन्छ भन्ने रहेछ भनेर बुझें। कामपछि म सधैं कोरियन पढ्छु, राम्ररी खाना पकाउँछु, सायद कुनै साथीलाई भेट्छु भनेर सोच्छु, तर त्यसपछि लुगा धुने, किराना किनमेल, बैंकका कामकाज, अनि एक थाकेको साँझले कुनै न कुनै तरिकाले पूरै दिन नै खाइदिन्छ 😅 यो गुनासो होइन, बस यहाँ एक्लै बस्दा खाली समयलाई मैले पहिलेभन्दा धेरै सम्मान गर्न थालेको एउटा रमाइलो अनुभूति हो। अरू कसैले पनि आराम र खानाजस्ता साना कुराहरूलाई लगभग भेटघाटजस्तै गरेर योजना बनाउन थालेको छ?