Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

आज साँझ कक्षा सकेर आफ्नो घर नजिकैको सानो विद्यालयको आँगनछेउबाट हिंडेर गएँ। करिब ६ जना बच्चाहरूले चकले अक्षर लेखिरहेका थिए, र शिक्षकले करिब १० मिनेटसम्म शान्तसँग उनीहरूको कापी हेरिदिनुभएको दृश्य निकै न्यानो लाग्यो। मैले आफैंले कोरियाली भाषाको गृहकार्य अझै सकाएको थिइनँ, तर उनीहरूलाई देखेर आज कम्तीमा ३० मिनेट त बसेर लेख्ने सोच बनाएँ 🙂 विद्यालय भन्ने ठाउँ जहाँ भए पनि, एउटा यस्तो सफा प्रेरणा दिने रहेछ।