အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နည်းနည်းကြာလာတော့ နေ့စဉ်သွားလာရတာကိုလည်း အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို ခံစားလာရတယ်။ မနေ့က အလုပ်နားရက်မှာ မြေအောက်ရထားနဲ့ အဆုံးဘက်အထိ တော်တော်ဝေးဝေး စီးသွားကြည့်ခဲ့တာ၊ ပြတင်းပေါက်ကနေ မြို့ပြောင်းသွားတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ စိတ်အေးတယ် 🙂

အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နည်းနည်းကြာလာတော့ နေ့စဉ်သွားလာရတာကိုလည်း အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို ခံစားလာရတယ်။ မနေ့က အလုပ်နားရက်မှာ မြေအောက်ရထားနဲ့ အဆုံးဘက်အထိ တော်တော်ဝေးဝေး စီးသွားကြည့်ခဲ့တာ၊ ပြတင်းပေါက်ကနေ မြို့ပြောင်းသွားတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ စိတ်အေးတယ် 🙂 အလုပ်ဗီဇာကိစ္စတွေ စလုပ်ခါစတုန်းကတော့ ဘာမဆို အနည်းငယ်ကြောက်နေခဲ့ပေမဲ့ အခုလို တစ်ယောက်တည်းလည်း တဖြည်းဖြည်း သွားလာတတ်လာတာကိုပဲ ကိုယ့်အတွက် သေးသေးလေးပေမဲ့ ဝမ်းသာမိတယ်။ ဒီမှာနေတဲ့သူတိုင်းလည်း ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ နေ့စဉ်ဘဝလေးတွေ ဖြတ်သန်းနေရတယ်ထင်ပါတယ်။

कामदार भिसामा कोरियामा काम गर्न थालेको केही समयपछि, दैनिक आवतजावतलाई पनि एउटा अनुभवझैँ महसुस हुन थाल्यो। हिजो बिदाको दिनमा, म मेट्रो चढेर अन्तिम स्टेसनसम्म निकै टाढासम्म गएर हेरें; झ्यालबाट शहर बिस्तारै बदलिँदै गएको हेर्नु निकै शान्त लाग्यो 🙂 कामदार भिसासम्बन्धी कुरा सुरु गर्दा सुरुमा त जेसुकै कुरामा पनि अलि डर लाग्थ्यो, तर अहिले जस्तो एक्लै पनि बिस्तारै हिँडडुल गर्न जान्ने हुँदै गएको कुरा मेरो लागि सानो भए पनि खुसीको कुरा हो। यहाँ बस्ने सबैले पनि आफ्नै तरिका र आफ्नै शैलीमा दैनिक जीवन बिताइरहेका होलान् जस्तो लाग्छ।