ဒီရှည်ပိတ်ရက်မှာ အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာနေပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် တကယ်နားရတဲ့ခံစားချက်ရတယ်။ အလုပ်ကလူတွေက မိသားစုဆီပြန်ကြတာများတော့ အခန်းမှာပဲ ထမင်းချက်ပြီး ဗီဒီယိုခေါ်၊ ဗီဇာစာရွက်တွေကိုလည်း ဖိုင်တစ်ခုထဲ ပြန်စီထားလိုက်တယ် 🙂 နေ့တိုင်းအလုပ်အလုပ်နဲ့ဆို ကိုယ့်နေထိုင်မှုကို ပြန်ကြည့်ဖို့မလွယ်ဘူး၊ ပိတ်ရက်မှာတော့ နောက်သက်တမ်းတိုးရင် လိုနိုင်မယ့်စာရွက်တွေကို မပျောက်အောင် သိမ်းထားတာက စိတ်အေးစေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ဒီရှည်ပိတ်ရက်မှာ အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာနေပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် တကယ်နားရတဲ့ခံစားချက်ရတယ်။ အလုပ်ကလူတွေက မိသားစုဆီပြန်ကြတာများတော့ အခန်းမှာပဲ ထမင်းချက်ပြီး ဗီဒီယိုခေါ်၊ ဗီဇာစာရွက်တွေကိုလည်း ဖိုင်တစ်ခုထဲ ပြန်စီထားလိုက်တယ် 🙂 နေ့တိုင်းအလုပ်အလုပ်နဲ့ဆို ကိုယ့်နေထိုင်မှုကို ပြန်ကြည့်ဖို့မလွယ်ဘူး၊ ပိတ်ရက်မှာတော့ နောက်သက်တမ်းတိုးရင် လိုနိုင်မယ့်စာရွက်တွေကို မပျောက်အောင် သိမ်းထားတာက စိတ်အေးစေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

यो लामो बिदामा, म कार्य भिसामा कोरियामा बसेर पहिलो पटक साँच्चै आराम गर्न पाएको जस्तो लाग्यो। काम गर्ने साथीहरू धेरैजसो परिवारकहाँ फर्किने भएकाले, कोठामै खाना पकाएर भिडियो कल गरेँ, अनि भिसाका कागजातहरू पनि एउटा फाइलभित्र फेरि मिलाएँ 🙂 दिनहुँ काममै व्यस्त हुँदा आफ्नै बसाइँबारे फेरि सोच्न सजिलो हुँदैन, तर बिदामा चाहिँ अर्को पटक म्याद थप्दा चाहिन सक्ने कागजातहरू हराउन नदिई सुरक्षित राख्नुले मन शान्त हुन्छ जस्तो लाग्यो।