Өнөөдөр тэнгэр цэлмээд сургуулийн зам хүртэл арай зөөлөн санагдлаа. Гэхдээ маргааш Солонгос хэлний хичээл дээр жижигхэн илтгэл хийх ёстой болоод, дотор минь цаасан шувуу салхинд хийсэх шиг тогтворгүй байна 😅 Үгээ буруу хэлчих вий, ангийнхан инээчих вий гэж бодоод давтсан ч толгой хоосроод байна. Ийм үед та нар яаж өөрийгөө тайвшруулж, алдаанаас айхгүй ярьж сурсан бэ?
Өнөөдөр тэнгэр цэлмээд сургуулийн зам хүртэл арай зөөлөн санагдлаа. Гэхдээ маргааш Солонгос хэлний хичээл дээр жижигхэн илтгэл хийх ёстой болоод, дотор минь цаасан шувуу салхинд хийсэх шиг тогтворгүй байна 😅 Үгээ буруу хэлчих вий, ангийнхан инээчих вий гэж бодоод давтсан ч толгой хоосроод байна. Ийм үед та нар яаж өөрийгөө тайвшруулж, алдаанаас айхгүй ярьж сурсан бэ?
ဒီနေ့ ကောင်းကင်ပြာလင်းနေပြီး ကျောင်းသွားတဲ့လမ်းလည်း နည်းနည်း ပိုနူးညံ့သလို ခံစားရတယ်။ ဒါပေမယ့် မနက်ဖြန် ကိုရီးယားဘာသာသင်ခန်းစာမှာ လေးလေးနက်နက်မဟုတ်တဲ့ အတိုလေးတစ်ခု ပြောရမယ့်အတွက် စိတ်ထဲမှာ စက္ကူစွန်တစ်ကောင် လေထဲလွင့်နေသလို မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတယ် 😅 စကားမှားပြောမိမလား၊ အတန်းဖော်တွေ ရယ်မလားလို့ စဉ်းစားပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်ပေမယ့် ဦးနှောက်က ဗလာဖြစ်သွားသလိုပါပဲ။ ဒီလိုအချိန်တွေမှာ ခင်ဗျားတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်လို စိတ်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး အမှားကိုမကြောက်ဘဲ စကားပြောတတ်လာခဲ့ကြတာလဲ?