Сайн байцгаана уу, ажлын визээр Солонгост ирээд бараг жил болох гэж байна. Эхний үед компанийн орчин, бичиг баримтын хугацаа, автобусны буудал хүртэл бүгд нэг нэгээрээ шалгалт шиг санагддаг байсан. Харин сүүлийн үед өглөөний зам, ажлын газрын жижиг яриа, амралтын өдөр угаалга хийх хуваарь хүртэл өөрийн хэмнэлтэй болоод ирэхээр “за, би арай дасаж байна даа” гэж бодогдлоо 🙂

Сайн байцгаана уу, ажлын визээр Солонгост ирээд бараг жил болох гэж байна. Эхний үед компанийн орчин, бичиг баримтын хугацаа, автобусны буудал хүртэл бүгд нэг нэгээрээ шалгалт шиг санагддаг байсан. Харин сүүлийн үед өглөөний зам, ажлын газрын жижиг яриа, амралтын өдөр угаалга хийх хуваарь хүртэл өөрийн хэмнэлтэй болоод ирэхээр “за, би арай дасаж байна даа” гэж бодогдлоо 🙂 Та нар ч бас нэг өдөр гэнэт ингэж мэдэрсэн үе байсан уу?

မင်္ဂလာပါ၊ အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားကို ရောက်လာတာ မကြာခင် တစ်နှစ်နီးပါး ဖြစ်တော့မယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ ကုမ္ပဏီပတ်ဝန်းကျင်၊ စာရွက်စာတမ်း သက်တမ်းတွေ၊ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်အထိတောင် အရာအားလုံးက တစ်ခုချင်းစီ စမ်းသပ်ချက်လို ခံစားရတတ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ မနက်ခင်းသွားလာရတဲ့လမ်း၊ အလုပ်နေရာက အပြောအဆိုသေးသေးလေးတွေ၊ အားလပ်ရက်မှာ အဝတ်လျှော်ဖို့ အချိန်ဇယားအထိ ကိုယ့်ရဲ့ စည်းချက်နဲ့ ဖြစ်လာတော့ “ဟုတ်ပြီ၊ ငါ တဖြည်းဖြည်း အသားကျလာပြီနော်” လို့ တွေးမိခဲ့တယ် 🙂 မင်းတို့လည်း တစ်နေ့နေ့မှာ ရုတ်တရက် ဒီလိုမျိုး ခံစားမိခဲ့တဲ့ အချိန် ရှိဖူးလား?