ကိုရီးယားရောက်စပိုင်းတုန်းကတော့ လမ်းသွားရင်တောင် စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း တင်းနေသလိုပဲ။ အခုတော့ အလုပ်ပြီးရင် အနီးနား စျေးဆိုင်လေးဝင်၊ ညနေစာအတွက် ပစ္စည်းနည်းနည်းဝယ်ပြီး အိမ်ပြန်တဲ့လမ်းကိုတောင် တော်တော် သဘောကျလာပြီ 😊
ကိုရီးယားရောက်စပိုင်းတုန်းကတော့ လမ်းသွားရင်တောင် စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း တင်းနေသလိုပဲ။ အခုတော့ အလုပ်ပြီးရင် အနီးနား စျေးဆိုင်လေးဝင်၊ ညနေစာအတွက် ပစ္စည်းနည်းနည်းဝယ်ပြီး အိမ်ပြန်တဲ့လမ်းကိုတောင် တော်တော် သဘောကျလာပြီ 😊 အမှိုက်ခွဲပစ်တာ၊ ဘတ်စ်ကားပြောင်းစီးတာ၊ ဆိုင်မှာ ကိုယ်လိုချင်တာလေး ပြောတာတွေက အခုမှ နည်းနည်း သဘာဝကျလာသလို ခံစားရတယ်။ တစ်ခါတလေ ဘာမှထူးထူးခြားခြား မဖြစ်တဲ့နေ့တွေကတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒီမှာ နေသားကျလာပြီလို့ သတိထားမိစေတယ်။
Солонгост ирээд эхний үед гудамжаар алхахад хүртэл дотроо үргэлж л жаахан чангараад байдаг байсан. Одоо бол ажлаа тараад ойролцоох жижиг дэлгүүр ороод, оройн хоолондоо хэрэгтэй хэдэн зүйл аваад, гэр рүүгээ харих замаа хүртэл нэлээд таашаах болжээ 😊 Хог ангилан хаях, автобус солин суух, дэлгүүрт өөрт хэрэгтэй зүйлээ хэлэх зэрэг нь одооноос л арай жам ёсны юм шиг санагдаж байна. Заримдаа ямар ч онцгой зүйл болоогүй өдрүүд ч хүртэл өөрийгөө энэ газар бага багаар дасаж байна гэдгийг минь анзаарагдуулдаг.