ဒီရှည်ပိတ်ရက်မှာ အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာနေပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် တကယ်နားရတဲ့ခံစားချက်ရတယ်။ အလုပ်ကလူတွေက မိသားစုဆီပြန်ကြတာများတော့ အခန်းမှာပဲ ထမင်းချက်ပြီး ဗီဒီယိုခေါ်၊ ဗီဇာစာရွက်တွေကိုလည်း ဖိုင်တစ်ခုထဲ ပြန်စီထားလိုက်တယ် 🙂 နေ့တိုင်းအလုပ်အလုပ်နဲ့ဆို ကိုယ့်နေထိုင်မှုကို ပြန်ကြည့်ဖို့မလွယ်ဘူး၊ ပိတ်ရက်မှာတော့ နောက်သက်တမ်းတိုးရင် လိုနိုင်မယ့်စာရွက်တွေကို မပျောက်အောင် သိမ်းထားတာက စိတ်အေးစေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ဒီရှည်ပိတ်ရက်မှာ အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာနေပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် တကယ်နားရတဲ့ခံစားချက်ရတယ်။ အလုပ်ကလူတွေက မိသားစုဆီပြန်ကြတာများတော့ အခန်းမှာပဲ ထမင်းချက်ပြီး ဗီဒီယိုခေါ်၊ ဗီဇာစာရွက်တွေကိုလည်း ဖိုင်တစ်ခုထဲ ပြန်စီထားလိုက်တယ် 🙂 နေ့တိုင်းအလုပ်အလုပ်နဲ့ဆို ကိုယ့်နေထိုင်မှုကို ပြန်ကြည့်ဖို့မလွယ်ဘူး၊ ပိတ်ရက်မှာတော့ နောက်သက်တမ်းတိုးရင် လိုနိုင်မယ့်စာရွက်တွေကို မပျောက်အောင် သိမ်းထားတာက စိတ်အေးစေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

Энэ урт амралтын өдрүүдээр би ажлын визээр Солонгост амьдарч байгаа бөгөөд анх удаа жинхэнэ амарсан мэт мэдрэмж төрлөө. Ажил дээрх хүмүүсийн ихэнх нь гэр бүл рүүгээ буцдаг болохоор би өрөөндөө л хоол хийж, видео дуудлага хийж, визний бичиг баримтаа нэг хавтсанд эмхэлж хийлээ 🙂 Өдөр бүр ажил, ажил гээд байвал өөрийнхөө амьдралыг эргэн харахад амаргүй, харин амралтын өдөр дараагийн сунгалтад хэрэг болох магадлалтай бичиг баримтуудаа алдахгүйгээр эмх цэгцтэй хадгалж байгаа нь сэтгэл амраадаг юм шиг санагддаг.