မနေ့က အတန်းဖော်တစ်ယောက်ပြောလို့ မရောက်ဖူးတဲ့ ရပ်ကွက်ဘက်က စာကြည့်တိုက်သေးသေးလေးမှာ ကိုရီးယားစာဖတ်ဝိုင်း သွားတက်ခဲ့ပါတယ်။ လမ်းတွေက မသိသလိုဖြစ်ပေမဲ့ ဆိုင်လေးတွေ၊ ကျောင်းသားတွေ စက်ဘီးစီးသွားတာတွေကြည့်ရင်း စိတ်အေးသွားတယ် 🙂

မနေ့က အတန်းဖော်တစ်ယောက်ပြောလို့ မရောက်ဖူးတဲ့ ရပ်ကွက်ဘက်က စာကြည့်တိုက်သေးသေးလေးမှာ ကိုရီးယားစာဖတ်ဝိုင်း သွားတက်ခဲ့ပါတယ်။ လမ်းတွေက မသိသလိုဖြစ်ပေမဲ့ ဆိုင်လေးတွေ၊ ကျောင်းသားတွေ စက်ဘီးစီးသွားတာတွေကြည့်ရင်း စိတ်အေးသွားတယ် 🙂 အတန်းကလည်း စာအုပ်တစ်ပိုဒ်ဖတ်ပြီး ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ဝါကျကို ပြောပြရတာမျိုးဆိုတော့ ဖိအားမများဘဲ နားလည်လွယ်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ မသိတဲ့နေရာကို စာတစ်ခုပဲအကြောင်းပြပြီး သွားကြည့်တာလည်း နေ့တစ်နေ့ကို အမှတ်တရဖြစ်စေတယ်ထင်ပါတယ်။

ដោយសារតែមានមិត្តរួមថ្នាក់ម្នាក់ប្រាប់ ខ្ញុំក៏បានទៅចូលរួមក្រុមអានភាសាកូរ៉េនៅបណ្ណាល័យតូចមួយនៅតំបន់ដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ទៅពីមុនមកកាលពីម្សិលមិញ។ ផ្លូវៗមើលទៅមិនសូវស្គាល់ ប៉ុន្តែពេលមើលហាងតូចៗ និងសិស្សៗជិះកង់ឆ្លងកាត់ ខ្ញុំក៏មានអារម្មណ៍ស្ងប់ចិត្តឡើងវិញ 🙂 ថ្នាក់ក៏ជាប្រភេទដែលអានកថាខណ្ឌមួយពីសៀវភៅ ហើយឲ្យយើងនិយាយប្រយោគដែលចូលចិត្តរបស់ខ្លួន ដូច្នេះវាមិនសូវមានសម្ពាធ ហើយងាយយល់។ ពេលខ្លះ ការទៅមើលកន្លែងមិនស្គាល់មួយ ដោយគ្រាន់តែមានអត្ថបទមួយជាមូលហេតុ ក៏ធ្វើឲ្យមួយថ្ងៃមានអនុស្សាវរីយ៍ជាពិសេសដែរ ខ្ញុំគិតថា។