Today I finished my stay extension visit, and it felt weirdly peaceful afterward 🙂

Today I finished my stay extension visit, and it felt weirdly peaceful afterward 🙂 I didn’t tell my family before going because any visa-related topic makes them worry too much, even when it is just normal paperwork. I just made a simple order for myself: check the appointment, collect the company papers, put everything in one folder, and take a quiet half-day from work. Nothing dramatic happened, but I wanted to share because sometimes the small adult-life things in Korea feel big when you handle them alone.

ថ្ងៃនេះខ្ញុំបានបញ្ចប់ការទៅធ្វើបន្ថែមរយៈពេលស្នាក់នៅរបស់ខ្ញុំ ហើយក្រោយមកមានអារម្មណ៍ស្ងប់ស្ងាត់យ៉ាងចម្លែក 🙂 ខ្ញុំមិនបានប្រាប់គ្រួសារខ្ញុំមុនពេលទៅទេ ព្រោះប្រធានបទណាមួយទាក់ទងនឹងវីសាធ្វើឲ្យពួកគេព្រួយបារម្ភខ្លាំងពេក ទោះបីវាគ្រាន់តែជាឯកសាររដ្ឋបាលធម្មតាក៏ដោយ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែរៀបចំការងារងាយៗមួយសម្រាប់ខ្លួនឯង៖ ពិនិត្យការណាត់ជួប ប្រមូលឯកសាររបស់ក្រុមហ៊ុន ដាក់អ្វីៗទាំងអស់ចូលក្នុងថតតែមួយ ហើយយកពេលកន្លះថ្ងៃដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ពីការងារ។ មិនមានអ្វីគួរឲ្យរន្ធត់កើតឡើងទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំចង់ចែករំលែក ព្រោះពេលខ្លះរឿងតូចៗក្នុងជីវិតមនុស្សពេញវ័យនៅកូរ៉េអាចមានអារម្មណ៍ធំធេងណាស់ នៅពេលដែលអ្នកត្រូវដោះស្រាយវាតែម្នាក់ឯង។