ဒီရှည်ပိတ်ရက်မှာ အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာနေပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် တကယ်နားရတဲ့ခံစားချက်ရတယ်။ အလုပ်ကလူတွေက မိသားစုဆီပြန်ကြတာများတော့ အခန်းမှာပဲ ထမင်းချက်ပြီး ဗီဒီယိုခေါ်၊ ဗီဇာစာရွက်တွေကိုလည်း ဖိုင်တစ်ခုထဲ ပြန်စီထားလိုက်တယ် 🙂 နေ့တိုင်းအလုပ်အလုပ်နဲ့ဆို ကိုယ့်နေထိုင်မှုကို ပြန်ကြည့်ဖို့မလွယ်ဘူး၊ ပိတ်ရက်မှာတော့ နောက်သက်တမ်းတိုးရင် လိုနိုင်မယ့်စာရွက်တွေကို မပျောက်အောင် သိမ်းထားတာက စိတ်အေးစေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ဒီရှည်ပိတ်ရက်မှာ အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာနေပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် တကယ်နားရတဲ့ခံစားချက်ရတယ်။ အလုပ်ကလူတွေက မိသားစုဆီပြန်ကြတာများတော့ အခန်းမှာပဲ ထမင်းချက်ပြီး ဗီဒီယိုခေါ်၊ ဗီဇာစာရွက်တွေကိုလည်း ဖိုင်တစ်ခုထဲ ပြန်စီထားလိုက်တယ် 🙂 နေ့တိုင်းအလုပ်အလုပ်နဲ့ဆို ကိုယ့်နေထိုင်မှုကို ပြန်ကြည့်ဖို့မလွယ်ဘူး၊ ပိတ်ရက်မှာတော့ နောက်သက်တမ်းတိုးရင် လိုနိုင်မယ့်စာရွက်တွေကို မပျောက်အောင် သိမ်းထားတာက စိတ်အေးစေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ក្នុងថ្ងៃឈប់សម្រាកវែងនេះ ខ្ញុំបានស្នាក់នៅកូរ៉េដោយវីសាការងារ ហើយមានអារម្មណ៍ថាបានសម្រាកពិតប្រាកដជាលើកដំបូង។ ព្រោះមិត្តរួមការងារជាច្រើនត្រលប់ទៅជួបគ្រួសារ ខ្ញុំក៏បានចម្អិនបាយនៅក្នុងបន្ទប់ ហើយហៅវីដេអូទៅគេ ព្រមទាំងរៀបចំឯកសារវីសាឡើងវិញដាក់ក្នុងថតតែមួយ 🙂 ប្រសិនបើជារៀងរាល់ថ្ងៃមានតែការងារៗៗ វាមិនងាយស្រួលទេក្នុងការត្រួតពិនិត្យជីវភាពរស់នៅរបស់ខ្លួនឯង។ តែពេលថ្ងៃឈប់សម្រាក ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ការរក្សាទុកឯកសារដែលអាចត្រូវការ នៅពេលបន្តអាយុស្នាក់នៅលើកក្រោយ ដោយមិនឲ្យបាត់បង់ វាធ្វើឲ្យចិត្តស្ងប់។