Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

今夜授業が終わってから、アパートの近くにある小さな学校の塀のそばを通りました。6人ほどの子どもたちがチョークで文字を書いていて、先生が10分ほど静かにノートを見てあげているのがとても温かく感じられました。私は自分の韓国語の宿題もまだ終わっていないままでしたが、彼らを見て、今日は30分だけでも座って書こうと思いました🙂 学校という場所は、どこにあっても、そんなふうに清らかな励ましをくれるものなんですね。