အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နည်းနည်းကြာလာတော့ နေ့စဉ်သွားလာရတာကိုလည်း အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို ခံစားလာရတယ်။ မနေ့က အလုပ်နားရက်မှာ မြေအောက်ရထားနဲ့ အဆုံးဘက်အထိ တော်တော်ဝေးဝေး စီးသွားကြည့်ခဲ့တာ၊ ပြတင်းပေါက်ကနေ မြို့ပြောင်းသွားတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ စိတ်အေးတယ် 🙂

အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နည်းနည်းကြာလာတော့ နေ့စဉ်သွားလာရတာကိုလည်း အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို ခံစားလာရတယ်။ မနေ့က အလုပ်နားရက်မှာ မြေအောက်ရထားနဲ့ အဆုံးဘက်အထိ တော်တော်ဝေးဝေး စီးသွားကြည့်ခဲ့တာ၊ ပြတင်းပေါက်ကနေ မြို့ပြောင်းသွားတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ စိတ်အေးတယ် 🙂 အလုပ်ဗီဇာကိစ္စတွေ စလုပ်ခါစတုန်းကတော့ ဘာမဆို အနည်းငယ်ကြောက်နေခဲ့ပေမဲ့ အခုလို တစ်ယောက်တည်းလည်း တဖြည်းဖြည်း သွားလာတတ်လာတာကိုပဲ ကိုယ့်အတွက် သေးသေးလေးပေမဲ့ ဝမ်းသာမိတယ်။ ဒီမှာနေတဲ့သူတိုင်းလည်း ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ နေ့စဉ်ဘဝလေးတွေ ဖြတ်သန်းနေရတယ်ထင်ပါတယ်။

Setelah bekerja di Korea dengan visa kerja untuk beberapa waktu, bepergian setiap hari pun terasa seperti sebuah pengalaman. Kemarin, di hari libur, aku mencoba naik kereta bawah tanah jauh sampai ujung terakhir; melihat pemandangan kota berubah dari jendela terasa menenangkan 🙂 Saat baru mulai mengurus urusan visa kerja, aku merasa agak takut pada apa pun, tapi sekarang bisa perlahan-lahan terbiasa bepergian sendiri seperti ini, meskipun kecil, rasanya menyenangkan buatku. Kurasa siapa pun yang tinggal di sini juga menjalani keseharian mereka dengan cara masing-masing.