Өнөөдөр тэнгэр цэлмээд сургуулийн зам хүртэл арай зөөлөн санагдлаа. Гэхдээ маргааш Солонгос хэлний хичээл дээр жижигхэн илтгэл хийх ёстой болоод, дотор минь цаасан шувуу салхинд хийсэх шиг тогтворгүй байна 😅 Үгээ буруу хэлчих вий, ангийнхан инээчих вий гэж бодоод давтсан ч толгой хоосроод байна. Ийм үед та нар яаж өөрийгөө тайвшруулж, алдаанаас айхгүй ярьж сурсан бэ?
Өнөөдөр тэнгэр цэлмээд сургуулийн зам хүртэл арай зөөлөн санагдлаа. Гэхдээ маргааш Солонгос хэлний хичээл дээр жижигхэн илтгэл хийх ёстой болоод, дотор минь цаасан шувуу салхинд хийсэх шиг тогтворгүй байна 😅 Үгээ буруу хэлчих вий, ангийнхан инээчих вий гэж бодоод давтсан ч толгой хоосроод байна. Ийм үед та нар яаж өөрийгөө тайвшруулж, алдаанаас айхгүй ярьж сурсан бэ?
Hoy el cielo estuvo despejado y el camino a la escuela se sintió un poco más suave. Pero como mañana tengo que hacer una pequeña presentación en la clase de coreano, por dentro me siento inestable, como una cometa de papel llevada por el viento 😅 Pienso en si diré algo mal, en si mis compañeros se reirán, y aunque practico, la cabeza se me queda en blanco. En momentos así, ¿cómo se calman y aprendieron a hablar sin miedo a equivocarse?