အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နည်းနည်းကြာလာတော့ နေ့စဉ်သွားလာရတာကိုလည်း အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို ခံစားလာရတယ်။ မနေ့က အလုပ်နားရက်မှာ မြေအောက်ရထားနဲ့ အဆုံးဘက်အထိ တော်တော်ဝေးဝေး စီးသွားကြည့်ခဲ့တာ၊ ပြတင်းပေါက်ကနေ မြို့ပြောင်းသွားတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ စိတ်အေးတယ် 🙂

အလုပ်ဗီဇာနဲ့ ကိုရီးယားမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ နည်းနည်းကြာလာတော့ နေ့စဉ်သွားလာရတာကိုလည်း အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို ခံစားလာရတယ်။ မနေ့က အလုပ်နားရက်မှာ မြေအောက်ရထားနဲ့ အဆုံးဘက်အထိ တော်တော်ဝေးဝေး စီးသွားကြည့်ခဲ့တာ၊ ပြတင်းပေါက်ကနေ မြို့ပြောင်းသွားတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ စိတ်အေးတယ် 🙂 အလုပ်ဗီဇာကိစ္စတွေ စလုပ်ခါစတုန်းကတော့ ဘာမဆို အနည်းငယ်ကြောက်နေခဲ့ပေမဲ့ အခုလို တစ်ယောက်တည်းလည်း တဖြည်းဖြည်း သွားလာတတ်လာတာကိုပဲ ကိုယ့်အတွက် သေးသေးလေးပေမဲ့ ဝမ်းသာမိတယ်။ ဒီမှာနေတဲ့သူတိုင်းလည်း ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ နေ့စဉ်ဘဝလေးတွေ ဖြတ်သန်းနေရတယ်ထင်ပါတယ်။

Después de trabajar en Corea con visa de trabajo durante un tiempo, el ir y venir de cada día también empezó a sentirse como una experiencia. Ayer, en mi día libre, probé a ir en metro bastante lejos, hasta la última parada; ver cómo el paisaje de la ciudad cambiaba desde la ventana me dio tranquilidad 🙂 Cuando apenas estaba empezando con los trámites de la visa de trabajo, me asustaba un poco cualquier cosa, pero ahora, aunque sea poco a poco, poder moverme solo por mi cuenta me alegra, aunque sea una pequeñez. Creo que todos los que vivimos aquí también pasamos la vida cotidiana a nuestra manera.