Өнөөдөр бороотой өдөр байсан болохоор ажил руугаа 20 минут эрт гарлаа. E-7 визээр ажиллаж эхлээд яг 8 сар болж байна, ийм өдөр метроны буудлаас оффис хүртэлх 700 метр алхалт хүртэл нэг төрлийн дурсамж шиг санагддаг юм байна ☔. Цайны цагаар багийн 3 хүнтэй халуун шөл идээд, визний сунгалтын бичиг баримтаа удахгүй тайван шалгая гэж өөртөө тэмдэглэсэн. Том асуудал биш ээ, зүгээр л Солонгост ажиллаж амьдрах өдөр тутмын хэмнэлд бага багаар дасаж байгаагаа мэдэрсэн өдөр байлаа.

Өнөөдөр бороотой өдөр байсан болохоор ажил руугаа 20 минут эрт гарлаа. E-7 визээр ажиллаж эхлээд яг 8 сар болж байна, ийм өдөр метроны буудлаас оффис хүртэлх 700 метр алхалт хүртэл нэг төрлийн дурсамж шиг санагддаг юм байна ☔. Цайны цагаар багийн 3 хүнтэй халуун шөл идээд, визний сунгалтын бичиг баримтаа удахгүй тайван шалгая гэж өөртөө тэмдэглэсэн. Том асуудал биш ээ, зүгээр л Солонгост ажиллаж амьдрах өдөр тутмын хэмнэлд бага багаар дасаж байгаагаа мэдэрсэн өдөр байлаа.

Since it was a rainy day today, I left for work 20 minutes early. It has been exactly 8 months since I started working on an E-7 visa, and on days like this, even the 700-meter walk from the subway station to the office feels like a kind of memory ☔. At lunch, I had hot soup with three team members and made a note to calmly check my visa extension documents soon. It wasn’t a big issue—just a day when I felt myself gradually getting used to the everyday rhythm of working and living in Korea.