Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

Өнөөдөр орой хичээлээс гараад байрныхаа ойролцоох жижиг сургуулийн хашааны хажуугаар өнгөрлөө. 6 орчим хүүхэд шохойгоор үсэг бичээд, багш нь дэвтрийг нь 10 минут орчим тайван харж өгч байсан нь их дулаахан санагдав. Би өөрөө солонгос хэлний даалгавраа дуусгаагүй явсан ч тэднийг хараад өнөөдөр 30 минут ч гэсэн сууж бичье гэж бодлоо 🙂 Сургууль гэдэг газар хаана ч байсан нэг тийм цэвэрхэн урам өгдөг юм байна.

今天晚上下课后，我从家附近一所小学校园围栏旁边经过。大概有6个孩子正在用粉笔写字，老师则安静地看了他们的练习本大约10分钟，那一幕让我觉得特别温暖。虽然我自己韩国语作业还没有做完，但看到他们之后，我就想今天哪怕只坐下写30分钟也好 🙂 学校这个地方，不管在哪里，好像都会给人一种很纯粹的鼓励。