Өчигдөр манай гэрийнхэн Монголoос ирээд миний сурдаг сургуулийн жижиг танилцуулга өдөрлөгт хамт очлоо. Би энэ семестрт хийсэн төслөө ангийнхаа өмнө танилцуулж, багшаас сайн үнэлгээ авсан гэдгээ ээж аавдаа өөрөө харуулж чадсан нь хамгийн гоё мэдрэмж байлаа 🙂 Солонгост ажил, хичээлээ зэрэгцүүлээд явж байгаа болохоор заримдаа өөрийгөө ахиж байгаа эсэхээ анзаарахгүй өнгөрдөг юм байна. Гэхдээ гэрийнхэн маань хажууд инээгээд сууж байхыг хараад “би үнэхээр нэг алхам урагшилжээ” гэж бодогдсон.
Өчигдөр манай гэрийнхэн Монголoос ирээд миний сурдаг сургуулийн жижиг танилцуулга өдөрлөгт хамт очлоо. Би энэ семестрт хийсэн төслөө ангийнхаа өмнө танилцуулж, багшаас сайн үнэлгээ авсан гэдгээ ээж аавдаа өөрөө харуулж чадсан нь хамгийн гоё мэдрэмж байлаа 🙂 Солонгост ажил, хичээлээ зэрэгцүүлээд явж байгаа болохоор заримдаа өөрийгөө ахиж байгаа эсэхээ анзаарахгүй өнгөрдөг юм байна. Гэхдээ гэрийнхэн маань хажууд инээгээд сууж байхыг хараад “би үнэхээр нэг алхам урагшилжээ” гэж бодогдсон.
গতকাল আমার পরিবারের লোকজন মঙ্গোলিয়া থেকে এসে আমার পড়াশোনার স্কুলের ছোট পরিচিতিমূলক অনুষ্ঠানে আমার সঙ্গে গিয়েছিল। এই সেমিস্টারে করা প্রকল্পটি আমি নিজে ক্লাসের সামনে উপস্থাপন করেছি, আর শিক্ষক থেকে ভালো মূল্যায়ন পেয়েছি—এটা বাবা-মাকে নিজেই দেখাতে পেরেছি, এটাই সবচেয়ে দারুণ অনুভূতি ছিল 🙂 কোরিয়ায় কাজ আর পড়াশোনা একসঙ্গে চালিয়ে যাচ্ছি বলে কখনও কখনও নিজের অগ্রগতি হচ্ছে কি না, তা টেরই পাই না। কিন্তু পরিবারের লোকজনকে পাশে হাসিমুখে বসে থাকতে দেখে মনে হলো, “আমি সত্যিই এক ধাপ এগিয়েছি”.