ဒီနေ့ ဗီဇာသက်တမ်းတိုးဖို့ စာရွက်တွေကို နားချိန်လေး ခိုးပြီး စီထားတာ၊ အလုပ်ချိန် အလှည့်ကျဆိုတော့ ပြက္ခဒိန်နဲ့ မိတ်ဆွေလို နေ့တိုင်း စကားပြောနေရသလို ဖြစ်နေတယ် 😅

ဒီနေ့ ဗီဇာသက်တမ်းတိုးဖို့ စာရွက်တွေကို နားချိန်လေး ခိုးပြီး စီထားတာ၊ အလုပ်ချိန် အလှည့်ကျဆိုတော့ ပြက္ခဒိန်နဲ့ မိတ်ဆွေလို နေ့တိုင်း စကားပြောနေရသလို ဖြစ်နေတယ် 😅 လူဝင်မှုရုံး သွားရမယ့်ရက်ကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ ကြိုညှိထားတော့ စိတ်နည်းနည်း ပေါ့သွားတယ်။ တကယ်တော့ ဘာကြီးမှ မဟုတ်ပေမယ့် စာရွက်တစ်ရွက် မေ့မှာစိုးလို့ အိတ်ထဲမှာ သုံးခါလောက် ပြန်စစ်မိတယ်။ ကိုရီးယားမှာ နေပြီး အကျင့်အသစ်က စာရွက်နဲ့ ကော်ဖီကို မခွဲနိုင်တော့တာပဲ ☕

আজ ভিসা নবায়নের কাগজপত্রগুলো একটু ফাঁকে লুকিয়ে গুছিয়ে নিলাম; কাজের শিফট পালা করে চলায় মনে হচ্ছে যেন আমি প্রতিদিনই ক্যালেন্ডারের সঙ্গে কথা বলছি 😅 ইমিগ্রেশন অফিসে যাওয়ার দিনটা দলনেতার সঙ্গে আগে থেকেই ঠিক করে রেখেছিলাম, তাই মনটা একটু হালকা লাগছে। আসলে তেমন কিছুই না, কিন্তু একটা কাগজও যেন ভুলে না যাই—এই ভয়ে ব্যাগের ভেতরে তিনবার করে আবার দেখে নিয়েছি। কোরিয়ায় থেকে যে নতুন অভ্যাসটা হয়েছে, সেটা হলো কাগজ আর কফিকে আর আলাদা করতে পারছি না ☕